13 days 1300 miles with Taya

19 januari 2018

Het is dag 13 en we hebben ruim 1300 miles afgelegd, met nog 1800 tot we naar beneden duiken en dan 2000 tot aan Kaap Hoorn en dan 400 naar de Flaklands zitten we nu op 25% van onze tocht. Gezien de omstandigheden is dat best goed. We hebben weinig wind gehad en als we wind hadden kwam het van de verkeerde kent waardoor we nog steeds niet zijn afgedaald naar 45 graden zuid om in de ‘ Westerlies’ winden te kunnen komen. Vandaag gaan we erg langzaam (fijn om rustig naar de plee te gaan) en Alan hoopt dat de wind gaat draaien en hopelijk snel harder gaat waaien want langzamerhand moet die wind een x doen wat hij hoort te doen… pffffffffft!!! Ons in de juiste richting brengen. Gisteren heeft Alan ook een tekening gemaakt van een kleine octopus op het zeil. Er waren een paar kleine inktvisjes met de golven meegekomen en waren platgedrukt/geslagen tegen het zeil en daarna uitgedroogd. Zie dat maar eens voor je. Best zielig, maar ja… niks aan te doen. We gaan zo het code Zero zeil weer hijsen, ik noem hem Zoro. Die zal ons weer wat meer snelheid geven. En ik ga het meeste werk alleen doen. Ik voelde me goed genoeg om te gaan planken vanochtend dus dat moet goed komen.

Sinds gisteren voel ik me stukken beter. Ik heb zelfs pannankoeken gebakken en het bed verschoont. Ook een hele opgave met al die beweging. Maar het is een fris en schoon bedje waarin ik inmiddels alweer een nachtje heb doorgebracht. M’n boek “The Thirst’ is spannend. Ik ben op pagina 100. En vandaag heb ik veel geschreven in m’n boekje. Op 1 pagina heb ik een kleine cirkel (ik vergeet de NL spelling soms… schrijf je circel of cirkel?) gezet waarin ik ‘IK’ heb geschreven en daar omheen de mensen geschreven die dicht bij me staan, afhankelijk van de relatie die we hebben rechts de meer mannelijke rollen zoals mijn vader en links de meer zorgzame rollen zoals mijn moeder en dan boven mensen met meer dynamiek in hun leven en beneden de stabiele mensen. Leuk om dit in mijn eigen perspectief te zien. Ik heb ook een lijstje gemaakt van mensen waar ik mijn tijd graag mee doorbreng en welke activiteiten ik daarbij vind passen. Voor als ik weer terug ben. Een eens in de zoveel tijd traditie die ik voor mezelf heb ontwikkeld om mijn focus te houden bij wat belangrijk is. En te werken aan vriendschappen en relaties. We moeten vooruit gaan, leren en groeien. Ik wil met mijn oma bloemen kopen, met mijn moeder een dag relaxen in fontana, met mijn vader hardlopen of een goed gesprek voeren en whisky drinken bij het vuur en luisteren naar hem als hij zingt, met anderen gewoon wandelen of koffie/thee drinken en urenlang kletsen, strandwandelingen maken, een goed gesprek voeren onder het genot van een diner / lekker biertje of glas wijn, foto’s maken, koekjes bakken, poolen, haring eten, een goeie bbq, touren en naar de TT in Assen en ga zo maar door. Zo zie je maar weer… weg gaan geeft ruimte om te dromen over wat je thuis hebt. En ja… de kleine dingen waardeer je des te meer. Vandaag droom ik even weer van terug zijn en dat voelt goed. Ik mis jullie en kan niet wachten om iedereen weer te knuffelen. Ik heb net een cracker met makreel in tomatensaus gegeten en Alan heeft me geleerd dat citroensap daaroverheen erg lekker is. Hmmmm. Oh ja en ik heb een paar levenslessen opgeschreven bv. dat ik zo blij was met mijn eerste manager Belhaj die zei: Maak aub fouten, daar leer je van. En vraag hulp als je denkt dat je het nodig hebt. In Amerika leren veel kinderen dat ze great zijn, maar daarbij ligt de aandacht erop dat ze alles kunnen. Wij denken dat het beter is als je kinderen leert dat niemand perfect is en dat ok is. En dat fouten maken goed is, daar leer je van. Ach ja… dit geld niet alleen voor kinderen natuurlijk. 😉 Als laatste heb ik weer wat zeil-thermonologie bestudeerd uit het boek wat ik van Ed Scott gekregen heb. Ter voorbereiding op slechtere omstandigheden.

Zijn er nog interessante ontwikkelingen in NL? Wat heb ik gemist de afgelopen maand?

@Han vd Pol: Hey beste haringman van NL. Ik kan niet wachten om weer een haring bij je te komen eten. Dat is waarschijnlijk 1 van de eerste dingen wat ik doe als ik terug kom in NL! Ik heb je haringkar gezien in de film The Hitmans Bodyguard. Groetjes van Janneke die ergens midden op zee zit (dit mag papa op zijn facebook zetten en mag je ook in mn blog laten staan) (red.sr. Dat gaan we dus ook doen Han! Maar wie weet lees je het hier eerder ;-)…. en ik kom mee een haring eten hmmm)

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s