The Fire Lookout

Aangezien ik veel Engels sprekende volgers heb schrijf ik dit verhaal in het Engels.
Since I have a lot of followers that speak English, I’ll write this one in English.

This morning the weather report told us that it would be better to wait one more day to go to the Sierra Buttes Fire Lookout. Today chances of being caught in rain or thunderstorm would be high and the view would be mostly ruined by the clouds. So Gary and I decided to go tomorrow and hope that our view tomorrow will be blue sky and distant lookout.

After my morning coffee and oatmeal breakfast Gary looked outside and saw that the weather here was actually not too bad. He asked e to go with him to the Fire Lookout next to Taylorsville. That seemed to be a nice replacement activity which would be only a couple miles away in stead of a two hour drive. We packed our bags with hot coffee and an extra jacket to stay warm. Up there it might get cold and windy. At the top of some of the mountains here is still some snow. Oh, this reminds me…. I haven’t even took one sip of coffee or water out of the two bottles that I took. And here is why…

We drove all the way up the mountain and Gary parked the car. It was a beautiful view over Taylorsville, Quincy, some lakes and valleys. I had to close my eyes and walked with Gary about 10 meters / 32 feet to the front. Then I could open my eyes and wow there I saw this very gorgeous lake that appeared right below me. It was created by a glacier high in the mountains, had clear water and Gary told me he even went for a swim up here once. When we sat there and just listened to the silence and to the birds singing he told me that this was the place where he really felt home. Ever since he got here with his father and now, years later, this is the place where he really feels home. I told him I can totally understand that. This is such an amazing place with clean air, lots of green valleys and beautiful mountains and views. He’s lucky to have this.

DSCF1568

He showed me around the top of the mountain and there we saw a Fire Lookout. A small wooden house. I climbed up the stairs as far as I could and could imagine myself staying here for a while just looking around to spot fires. Again at that place we just sat for a while and looked at the clouds how they shaped and became darker and darker, to finally rain down somewhere.

After one last look, when we walked to the car and wanted to go home we saw a car passing by. Gary became excited and said: “Oh that must be the man that stays at the Fire Lookout! We heard a radio earlier that morning so he must have let that on while he went shopping or something.” And Gary was right. The man stopped in front of the Fire Lookout and we walked up to him. Gary said to me: “Just wait, probably I can talk him into showing us the Fire Lookout from the inside. I’ll just tell him about your around-the-wold-tour and that you’ve never seen this before.” Well, Gary didn’t even had to put much effort in it because when we arrived we both saw that the man had his car fully loaded and starting to carry this up the stars to bring inside his house. Groceries, books, a printer and even a small trampoline. šŸ™‚ So after greeting the man we offered him to carry the boxes up to the kitchen and to his office in the top of the Fire Lookout. Wayne, that was his name, was happy with the help and after I carried the trampoline inside – which he uses to stay in shape! – he was also willing to tell us about his job as a Fire Lookout.

The way Wayne told his stories and his energy were very intriguing. It made me think about Jan Bakker from Amsterdam and Eddy Scott from Russell. Somehow these men probably never loose their young spirit, energy and their fascinating stories. They will never forget to learn, to enjoy and to have fun. Later on, when I was back here at Gary’s log house I read Wayne his blog and I was right. His photography and his writing are truly inspiring me. I think I’ve read three stories without even blinking. The link to his blog isĀ http://smokysunsheaven.blogspot.com/2018/ and here are some of his photo’s, that I found on his art gallery http://www.pbase.com/wwp/lookoutlife, which I found uplifting.

At the Fire Lookout he will stay most of his summer days. When the lightning strikes he has to be aware that there could be a fire starting. He’s watching through his binoculars to spot smoke and uses the radio to report this to center where they mostly send a helicopter and someone on the ground to check it. Natural fires are generally started by lightning. But last year they had a man who would start three fires at one day and several others, one even in someones back yard. He also caused a big fire close to town and got apparently 25 years to lifelong sentenced to prison. Wayne’s job is to spot the fires and make sure they can control them i time. He told us that some storms have up to 200 lightning bolts strike the earth’s surface.

Today is just another inspiring day where we, because ofĀ  ‘bad’ weather, experienced something truly unique. If you just get out of your house, new adventures are sometimes just around the corner.Ā Life has so many gifts to discover and so many lessons and wisdom to give us. This world has so many magnificent miracles to reveal. If we just try to catch a glimpse of it, if we just understand a little part, we will find our peace, we will find ourselves. The book is endless and the story always goes on. If you go and open your eyes you will find it. If you stay where you are you may never see it.

Something special happened at the end of our visit at the Fire Lookout…

YesterdayI wrote this in my book:

Traveling the world seems to be something very special. Even though I’ve met so many people, young and old, who have been traveling or are still traveling the world. For most people the biggest surprise is that I’ve been doing a big part of my around-the-world-tour alone. They don’t understand why, would be scared of doing something like this and always tell me to ‘be careful‘. Then there’s the other group of people that I’ve met. The ones that are curious and excited and would love to do this themselves. The ones that have seen something more of the world. The ones that know the feeling of being free to do whatever you want to do and find amazing adventures. They mostly tell me ‘have fun!‘.

Today when Wayne told me goodbye…. guess what he said. šŸ˜‰

Thanks Gary for this nice day and making me realize any adventure can be just around the corner of our own house.

79978238.cxPGuI7F

Nog 19 nachtjes slapen!

De afgelopen dagen ben ik aan het uitrusten. Ik heb uitgeslapen. Langer dan normaal dus ik denk dat ik het nodig had. In Taylorsville heeft niemand bereik met mobiele telefoons en is het enige contact dat we hebben met vrienden en familie via internet. Veel mensen die ik heb leren kennen houden van hiken, bergbeklimmen, mountainbiken, raften, surfen, skiƫn etc. en zijn daarom ook vaak zo een halve of hele dag niet bereikbaar. Heerlijk, maar ondenkbaar in Nederland. Dan moet je gewoon je mobiel thuis laten.

Het is hier prachtig en ik geniet volop. Ook hebben we drie films gekeken: The Notebook, The Holliday en Dave. Alledrie geven een mooie boodschap en Gary en ik hebben daar nog lang over gepraat. Het zijn films met de boodschap dat je moet gaan voor wat je echt wilt en niet stil moet zitten maar in elk geval kunt proberen er iets aan te doen. Vooral in de liefde is weten wat je echt wil belangrijk. En er dan ook volledig voor gaan. Maar uiteindelijk geldt dat natuurlijk voor alles wat je doet. Weten wat je wilt en daar volledig voor gaan. Dat gesprek met Gary zorgde ervoor dat ik voor mezelf weer een paar dingen op een rijtje gezet heb. De passies die ik heb gekregen zette ik op een rijtje en daarbij hoe ik dat het liefst tot uitvoering breng. Hier is mijn lijst:

Mijn tijd gaat naar:

1. De wereld een betere plek maken door milieubewust te zijn, de politiek in te gaan en een streek restaurant te beginnen.

2. De wereld leren begrijpen zodat ik meer kennis heb hoe ik de wereld beter kan maken door te reizen, lezen en leren.

3. Lessen die ik geleerd heb en positiviteit delen met anderen door te schrijven en te zingen.

4. Anderen inspireren, motiveren en bemoedigen om te doen wat hen gelukkig maakt en te doen wat rechtvaardig is.

5. Gelukkig en gezond leven door plezier te maken, gezond te eten en te bewegen.

6. Familie en vrienden.

Mijn geld gaat naar:

1. Alles wat ik nodig heb voor het bovenstaande.

2. Goede doelen zoals bomen planten, drinkwater en onderwijs.

Misschien is dit weer een idealistisch droombeeld maar ik weet na deze reis in ieder geval nog beter wat ik wil.

Wat ik heb gezien tijdens mijn reis… De corruptie en slechte politiek, de vervuilde natuur en het verschil van arm en rijk hebben mij ertoe gebracht om niet langer stil te zitten in mijn comfortabele bureaustoel en bank. Ik geniet nu nog even van mijn prachtige omgeving, de rust en de interessante gesprekken en dan mag ik over negentien nachtjes slapen weer hard aan de bak. Ik ben veel ideeĆ«n rijker, meer dan ik ooit had kunnen dromen en hoop er snel een plek voor te creĆ«eren. Mijn laatste gedeelte van de reis gaat dwars door het midden van Noord Amerika, terug naar de Oost-kust. Ik ben benieuwd wat ik daar nog tegenkom. En ik kijk uit naar mijn terugkomst in Nederland.

Vergeet niet dat ik tijdens mijn reis ook bijna alleen maar aardige, inspirerende en goede mensen heb leren kennen die allemaal een steentje willen bijdragen in een betere wereld.

We zijn gisteren een dagje naar Reno geweest. Daar heb je de enige rivier in Amerika die van zuid naar noord stroomt. In die rivier gaan mensen soms op zoek naar trouwringen die mensen daar in gooien omdat ze na een avondje gokken een trouwkapel zijn ingelopen en met een vreemde getrouwd wakker geworden zijn. Een beetje zoals in Las Vegas. Er zijn ook veel casino’s. Verder is het leuk om alle verstopte ‘streetart’ te vinden. Een beetje zoals in Penang in MaleisiĆ«. Ook waren we in een mooie winkel waar ze aan aantal presidenten hun verhaal lieten vertellen en ze een prachtig aquarium hadden. Ik heb een nieuwe aluminium drinkfles gekocht met levenslange garantie zodat ik geen plastic bekers of flessen meer hoef gebruiken.

Mijn tijd hier is goed. Ik leer veel van Gary en hij van mij. Soms kom je voor een speciale boodschap of les even in iemands leven. Tijdens het reizen heb ik het meeste gehad aan de goede een op een gesprekken en ik hoop dat nog lang te mogen ervaren. Maar binnenkort zal dat weer zijn met mensen uit Groningen. Ik hoop dat jullie daar ook naar uitkijken!

Nu ga ik nog even de eendjes voeren en een stukje kanoƫn. En donderdag gaan we nog naar Siƫrra Battes in Tahoe National Forest!

Grand Canyon

Onder het genot van een zelf gezette kop koffie zit ik op de bank van mijn couchsurfing host Kevin. Mijn benen zijn vandaag moe en stijf. Na enige tijd niet veel te sporten heb ik deze week een avond salsa gedanst in Phoenix, een spinning les gevolgd, door Flagstaff gefietst en gisteren tot bijna halverwege naar beneden gewandeld op het South Kaibab Trailhead.

De grote kloof, de Grand Canyon, is een enorm natuurverschijnsel. In miljoenen jaren hebben aardverschuivingen, vulkaanuitbarstingen en de Colorado rivier dit bijzondere landschap gecreƫerd. Toen ik aan kwam rijden was het erg druk en moet ik naar parkeerzone drie om een plek te vinden voor de auto die ik geleend had. Gelukkig had ik instructies gekregen om een shuttlebus naar het South Kaibab Trailhead anders had ik eerst waarschijnlijk een kwartier tot half uur moeten uitzoeken wat ik wilde doen. Nu stapte ik direct in de oranje bus die me naar het begin van de route bracht. De buschauffeur had een vrolijke bui en vertelde hoe zijn voorouders gered waren op de oceaan en dat we de route minimaal zo ver moesten nemen dat we de rivier konden zien. En het liefst nog een beetje verder. Natuurlijk gehoorzaamde ik de vrolijke man en liep een eind naar beneden.

Aan het begin van de route was het druk. Veel mensen zagen er net iets te netjes uit voor een lange wandeling. Die waren dan ook drukker met selfies dan met de route. Ik besloot snel naar beneden te gaan en op de terugweg iets vaker te pauzeren en dan pas foto’s te maken. Zo kon ik ook eerst alle mooie plekken zien en geen tijd verdoen met te vroeg foto’s nemen van plekken die achteraf gezien misschien niet het mooiste zijn. Op de weg naar beneden kwam ik ook andere Nederlanders tegen die deden het rustiger aan dus ik liep ze snel voorbij. Volgens mij zijn die ook niet tot het zicht van de rivier gegaan. Jammer maar begrijpelijk in deze hitte.

Halverwege mijn route was een wc gebouwtje. Daar maakte ik gebruik van. De wc’s waren vergelijkbaar met die van het Eco Hostel op Gili Meno. Een wc bril met daaronder niets anders dan zand gemixt met plas en poep. Gelukkig viel het ver naar beneden en was het qua geur nog best te doen. Na dit gebouwtje liep ik bijna het hele stuk helemaal alleen. Af en toe kwamen er tegenliggers. Die waren meestal meer buiten adem dan ik. Logisch… Zij liepen omhoog.

Na een tijdje zag ik in de verte een hele rij ezels met aan de voorkant en achterkant een cowboy. Tenminste daar leken ze op. Het waren een jonge vrouw en man op paarden die de stoer begeleidden. Ik pakte mijn camera en greep mijn kans om een paar mooie foto’s te schieten. De man die achteraan reed begroette mij vriendelijk.

Uiteindelijk kwam ik op de plek waar de rivier te zien is. Het leek een kleine rivier maar dat kwam omdat ik nog steeds zo’n 1000 meter boven de rivier was. Iemand vertelde dat we ongeveer 600 meter afgedaald waren. Daar besloot ik nog een paar foto’s te maken. Ongelooflijk hoe groot het daar is. En hoe prachtig de verschillende grondlagen zichtbaar zijn als kleurrijke strepen op de ruwe bergwand. Daar voel je je klein en beleef je de kracht van de natuur.

Onderweg naar boven liep ik weer alleen. Zoals gepland maakte ik een aantal foto’s. De rustmomenten kon ik goed gebruiken aangezien het erg warm was en omhoog wandelen alsnog veel intensiever was dan wat ik had gedacht. Ik wist wel dat je na ongeveer een half uur wel in een flow komt. Daarna werd het gelukkig steeds makkelijker. Met mijn rooie kop en bezweet gezicht probeerde ik ook een mooie selfie te maken. Dat lukte niet helemaal, daarom zie je hier mijn rug… šŸ˜‰

Soms besloot ik gewoon even te kijken. Stilstaan en kijken. Dat gaf me een overweldigend gevoel. Deze natuur, in een nog hele pure vorm, gaf me een gevoel van blijheid, nostalgie en het maakte me soms emotioneel. Misschien omdat ik daar mijn eigen weg alleen liep. Mischien omdat ik weer sterk onder de indruk was van de natuur, net zoals op Taya toen we midden op de oceaan waren. Of misschien omdat ik hoop dat we als mensen onszelf nog eens afvragen of we er echt alles aandoen om deze wereld zo mooi te houden. Vraag niet wat de wereld voor jou kan doen. Vraag wat jij kunt doen voor deze wereld.

Na mijn prachtige Grand Canyon ervaring werd ik door een vriend van Kevin, Jesse, meegenomen naar Mount Elden om daar de zonsondergang te zien. Een andere vriendin, Julia, kwam even later ook naar boven rijden met een paar speciaalbiertjes. De lucht was indrukwekkend en we konden ver kijken naar bergen, heuvels en vulkanen. Daar tussendoor ging route 66. Morgen zal ik daar weer op vertrekken om via Sedona naar Las Vegas te gaan. Ook dat geeft weer een dubbel gevoel. Opnieuw afscheid nemen en tegelijkertijd het vooruitzicht om nog meer te zien en te beleven.

Dag Flagstaff

Motor kapot

Vandaag hoorde ik de reden dat mijn motor meer rijdt. Het is een harde les die ik als blonde dame heb moeten leren door eerst een fout te maken. Gelukkig zei de man van Mike’s Bike’s dat niet alleen blonde dames deze les op deze manier leren. Hij had met een zelfde soort motor dezelfde fout gemaakt toen hij nog mooie bruine lokken had. Ik had de ketting moeten sprayen nadat ik twee volle tanks leeg gereden had. Een ketting van een motor gaat zo’n 10 tot 15 duizend miles mee. Om die vijftien te halen moet je zorgen dat hij soepel blijft lopen en vooral niet droog wordt. Nu denk ik dat mijn ketting voor droog geworden is toen ik door Texas reedt. Daar was het erg heet en waaide het hard. Maar ja… Ik heb nooit aan de ketting van mijn Honda Nighthawk gedacht. Het spijt me lieve gele zonneschijn van me.

Toen ik van Gallup naar Monument Valley reed was het erg koud. Op een gegeven moment lag er zelfs sneeuw. Toen ik bij een tankstation aan het opwarmen was met koffie vertelde iemand dat het zou gaan regenen. Ik besloot nog een koffie te nemen en het duurde niet lang of de storm met sneeuw, regen, donder en bliksem kwam voorbij. Het vertraagde mijn dagplanning maar ik was al lang blij dat ik zelf droog was.

Toen ik even later bij Kayenta een koffie haalde bij de McDonald’s zag ik meer mensen in motorkleding. Een grote groep Harley rijders uit SloveniĆ« stelde voor dat ik met hun mee reed naar Monument Valley. Toen we dichterbij kwamen voelde ik mijn motor haperen en omdat ik ook een heftige storm voor ons zag besloot ik om even te stoppen. Ik dacht dat het beter was als ik terug zou rijden naar een plaats waar iemand kon bekijken wat er met mijn motor aan de hand was. En ik kwam liever niet in die storm terecht. Toen ik daarna draaide om terug te rijden schoot de ketting er af. Ik kon wel starten maar ging niet vooruit. En het maakte een raar geluid. Ik stond toen op een oprit van een vrouw die daar woonde. Een Native American Navajo vrouw hielp me. Ik had namelijk al ongeveer twee uur geen bereik met mijn telefoon du ze bracht me naar een hotel waar ik gebruik mocht maken van wifi en hun telefoon. Ik belde de verzekering en die regelden een sleepbedrijf. De dichtstbijzijnde was ongeveer drie uur bij me vandaan. Flagstaff was waar ik naartoe gebracht zou worden. Ondertussen had ik via couchsurfing ook een plek gevonden bij Kevin Kent war ik de komende dagen mag blijven. Hij heeft een heerlijk bed voor me en we gaan over een uur naar Phoenix om te gaan salsa dansen.

Zomaar even een korte update…

New Orleans, Dallas, Carlsbad Caverns and Artesia

Today I experienced the windy season of the (wild) West of Texas and the east of New Mexico. It blows me away and I think it was good to take a shower before I got in to bed. Sand and dust are flying all around.

This morning I woke up in Dallas and now I’m laying in a very comfortable bed in Artesia at the apartment of Shirin and John Mark. I just wanted to give you a short update…

In Lafayette (Georgia) I had a great time with the Gilberts :). After three nights my leather jacket and shoes were dry and it was time to go. Wednesday I arrived in New Orleans. There Bruce showed me around in the French Quarter and I went to the Jazz Festival to see the New Orleans Nightcrawlers and Sting! What an amazing artist is he. I’m the audience made friends with John and his lovely wife Sherryl. They visit the festival for years and told me it used to be 5 dollars without the metal detectors. We also saw that there was a big VIP area in front of the stage. Unfortunately we were not accepted as VIP even though I thought we are very important :).

At the river side in New Orleans is a place where they do training of different group sports (or exercises). You can join them for free! It’s just a beautiful city with so many different good live performances. We also did karaoke. šŸ™‚ Lots of fun.

Then I went to Dallas. There I’ve had a really good Texas hamburger and saw where president J.F. Kennedy was murdered.

This morning I woke up and when I wanted to leave I saw that my case at the back of my motorcycle was loose. So I went to a AutoZone and got a free nut and some tools to borrow. I bought a bungee cord just to be sure it will not happen again. After that I went to the Carlsbad Caverns. Halfway I had almost no gasoline anymore and the only place that was providing gas was one where no store was. So I had to pay by card, which I don’t have. Luckily someone else stopped and filled my tank. They worked in the area and they didn’t wanted to have my money. I guess I was very lucky! When I arrived at the Caverns I found out that they were closed.. they still have winter opening hours so they closed at 5 and I arrived at 6. When I left there, again there was a gas station where I could just pay by card and someone stopped, filled my motorcycle and didn’t wanted to have my money.

When after that I tried to find a place to stay finally Shirin gave up her movie night with her boyfriend and decided to come home to give me food, a beer, a shower and a bed!

I’m so happy to tell everyone again that there are sooooo many nice people in this world!

Short version:

New Orleans – beautiful, musical artists, fighting for equality (black/white/rich/poor)

Dallas – city where Kennedy was shot, apparently there are a lot of career opportunities for engineers and good burgers

West Texas – windy en always fill up you motorcycle to the top!

New Mexico – same as West Texas