Mijn Mokum in Mokum van het Noorden

Na een telefoongesprek met mijn beste middelbare schoolvriendin over het weer terug zijn in Amsterdam en wat dat dan met me deed. Waarin ik vertelde dat ik in mijn geboorteplaats Winschoten het gevoel had nog steeds ‘de jongste dochter’, ‘het zusje van’ of ‘de favoriete tante’ was terwijl ik me in Amsterdam gewoon ‘mezelf’ voelde.

Amsterdam was mijn wereld en Winschoten was de wereld van mijn familie. Natuurlijk kan dat veranderen, maar daar moet ik wel iets voor doen. Ik kan over vijf jaar in Winschoten de ‘zangeres’, ‘onderneemster’, ‘politica’ en ‘schrijfster’ zijn. En wie weet ook nog ‘de leuke moeder’. Na dit telefoongesprek in de ochtend en na twee koppen koffie, verdween ik even in het kleine kamertje zonder ramen. Daar lag een Yoga magazine. Het was trouwens niet mijn wc. Ik pas een weekje op het huis van een vriend van me. Die is op vakantie en ik mocht op zijn huis, kat en planten passen. Dat gaf mij de gelegenheid om Amsterdam even weer te ervaren na mijn wereldreis. Afijn, even terug naar het magazine. In het Yoga magazine stond in het groot…

‘Je geeft alles wat je hebt aan de mensen die je liefhebt’

Ik vond het interessant dat zoiets dan toch weer een gevoel van bevestiging geeft. Dat familie belangrijk is. Amsterdam was alleen van mij. Niet van mijn familie. Dat geeft een stuk eigenheid maar ook afzondering… of misschien egoïsme. Zij waren niet in Amsterdam en ze waren ook niet op mijn wereldreis. In Amsterdam en tijdens mijn reis heb ik mensen en situaties gezocht waarin ik mezelf kon ontwikkelen. Mijn mening is namelijk dat het doel van ons leven is dat we de wereld een beetje beter maken. Om dat te kunnen doen moeten we onszelf ontwikkelen en slimmer worden om zo alles uit onszelf halen en de wereld beter te begrijpen. Als je de wereld dan beter begrijpt kan je de wereld nog beter maken. Ik weet dat sommige mensen denken dat ‘het te laat is’ en anderen zich nooit nergens zorgen over maken, maar voor mij voelde het goed om mijn reis op deze manier in te zetten. Een leerschool. Je hebt talent en een stel hersens gekregen en naar mijn idee heb je maar twee opties. Je gebruikt ze goed of je gebruikt ze niet. Leuk om daar eens verder over verder te filosoferen. Maar dat is voor later.

Even terug naar de bovenstaande zin. De zin is voor mij een beetje waar, maar met een toevoeging. Om alles te geven aan de mensen die je liefhebt moet je alles hebben. We hebben nooit alles want er is altijd nog wel iets te leren, te ontwikkelen of verbeteren. Maar je kunt wel geven wat je hebt en jezelf blijven ontwikkelen zodat je steeds meer kunt geven. Ik zie het als een continue beweging waarbij je zorgt dat je wekelijks een paar leermomenten hebt om jezelf op te laden en daarnaast een paar momenten hebt om anderen op te laden. Nemen en geven. En zo kom ik op de volgende zin…

‘Je ontvangt wat de wereld je te bieden heeft en ontwikkelt jezelf.
Je geeft wat je hebt aan de wereld en aan de mensen die je liefhebt.
&
Je zoekt momenten van rust met jezelf en met gelijkwaardige mensen. Een vriend die op gelijk niveau zit als jij. Waar het niet gaat om geven of nemen maar om gelijk zijn.’

Hier kunnen we ook nog lang over door filosoferen. Maar ik denk dat ik sowieso een wereld van mezelf wil maken in de buurt van mijn familie. Waar ik mezelf kan ontwikkelen, waar ik kan geven aan familie en aan de wereld en waar ik momenten vind van rust. Een stukje Amsterdam in de stad van mijn familie. Mijn Mokum in Mokum van het Noorden. Want zo werd Winschoten vroeger ook wel eens genoemd.

Binnenkort begin ik met een klimcursus, moet ik ook maar eens beginnen met gitaarles of zangles, doe ik een proefles yoga, wil ik een plek vinden waar ik mijn boek kan schrijven en moet ik hard werken aan mijn ondernemersplan. Allemaal om een wereld van mezelf te verwezenlijken in de stad van mijn familie. Dan ben ik niet meer de dochter van de dominee of het zusje van… maar dan ben ik mezelf, net zoals in de rest van de wereld en net zoals in Amsterdam. Want ik ben ik. Zo is het en niet anders.

Ik hou van Amsterdam, ik hou van de Wereld en ik hou van de ietwat gekke Brouwers. Want een tikkeltje gek dat zijn we ook. Heerlijk.

1096822770343814

Back at the countryside

I’m home after 371 days. Back with my parents, brother, sisters, seven nephews and three nieces. They all gave me the best welcome home ever!

I’m going to spend some time in my birth town Winschoten. Not in a hurry to get back to the ‘big city’ Amsterdam. I’ve been doing a ten kilometer walk yesterday with my dad and used my bicycle again today! I love my old bicycle 🙂

It’s just a little bit weird but also nice. I’ve been playing guitar with my dad and singing country songs. Now I’ll be organizing some insurances, a phone contract, my new room, my schedule and… Thursday I’m going camping at the beach!

Thanks for following me and I’ll keep you updated about my book!